الهی ...

شاد به آنیم که...

الهی! شاد بدانیم که اول تو بودی و ما نبودیم... قیمت خود نهادی و رسول خود فرستادی.


الهی! هرچه بی مطلب به ما دادی، به ناسزاواری ما تباه مکن و هرچه به جای ما کردی از نیکی، به عیب ما بریده مکن.

الهی! این همه نواخت از تو بهره ی ماست که در هر نفسی چندین سوز و نور عنایت تو پیداست. چون تو مولی که راست؟ و چون تو دوست کجاست؟

از نيايش های پير هرات